Αντιφασιστικό Κίνημα για να μην "χάνεται η μπάλα"

Η άνοδος των ακροδεξιών και φασιστικών κινημάτων σε όλη την Ευρώπη με την πρωτιά της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία στις ευρωεκλογές, αποτελεί μια τεράστια απειλή τόσο για τη δημοκρατία, τα κοινωνικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, όσο και για τις ελευθερίες, τις μειονότητες, αλλά και την ίδια την ειρήνη, όπως δείχνει και η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και η κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, που εγκαινίασαν νέα εκστρατεία ισλαμοφοβίας.

   Από τα έως τώρα δείγματα γραφής αυτής της ανόδου, τόσο στην Ευρώπη όσο βέβαια και στην Ελλάδα, έχει φανεί καθαρά και χωρίς καμιά αμφιβολία ότι αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου και των ελευθεριών του. Γιατί όλα τα παραμύθια είναι αληθινά, αρκεί να υπάρχει κάποιος να τα πιστεύει. Και το ότι φορείς τέτοιων απόψεων, κόμματα και οργανώσεις, είναι αντιμνημονιακά και κόντρα στο σύστημα έχουν πάψει από καιρό να γίνονται έστω και εν μέρη πιστευτά. Γι' αυτό και πρέπει να απομονώνονται αποφασιστικά με αντιφασιστική ενωτική δράση παντού. Ενιαία δηλαδή και συντονισμένη προσπάθεια απ' όλους τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους αντιφασίστες αγωνιστές σε όλη τη χώρα και συντονισμός τους σε όλη την Ευρώπη.

  Η παραπομπή σε δίκη για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης ολόκληρης της κοινοβουλευτικής ομάδας των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και του μεγαλύτερου αριθμού των οργανωτών των ταγμάτων εφόδου, σύμφωνα με την εισήγηση του εισαγγελέα εφετών Ισίδωρου Ντογιάκου (ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας) προς το συμβούλιο Εφετών, υπογραμμίζει την ανάγκη να κλιμακώσουμε άμεσα τις κινητοποιήσεις μας κατά του φασισμού και όχι να εφησυχάζουμε.

   Οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα και όσοι τους έδωσαν τις εντολές, από το φύρερ Μιχαλολιάκο μέχρι τους υπαρχηγούς και τους επικεφαλής των ταγμάτων εφόδου, (οι οποίοι επιπλέον ακόμη και πρόσφατα προχώρησαν σε ρατσιστικές και φασιστικές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών, συνδικαλιστών, γυναικών, Ρομά, ομοφυλόφιλων), πρέπει να φτάσουν άμεσα στη δικαστική αίθουσα, χωρίς καμιά χρονοτριβή στον προσδιορισμό της ημερομηνίας της δίκης.

   Η μάχη θα είναι σκληρή, γιατί η Χ.Α. έχει τις πλάτες της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου που πρωτοστατεί στις ρατσιστικές εκστρατείες. Δίπλα στους Βορίδηδες και τους Μπαλτάκους, επιχειρηματίες, αστυνομία και δικαστικοί μηχανισμοί, πιέζουν για να δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες, ώστε να πέσει στα μαλακά η Χ.Α. και να αποκατασταθεί ως "σοβαρό πολιτικό κόμμα", εν δυνάμει σύμμαχος της δεξιάς παράταξης στην προσπάθεια συνέχειας και σταθεροποίησης της κυβερνητικής διαχείρισης.

  Το αντιφασιστικό κίνημα βρίσκεται μπροστά στη μεγάλη πρόκληση της δίκης των νεοναζί της Χ.Α. Η δίκη πρέπει να φέρει στο προσκήνιο τα εγκλήματα, τις δολοφονίες, τις επιθέσεις και την ίδια τη συγκρότηση των ταγμάτων εφόδου, αλλά και την κάλυψη που είχαν. Η καταδίκη των φυσικών και ηθικών αυτουργών θα είναι βήμα για να δυναμώσει το κίνημα που αγωνίζεται και στοχεύει στο τσάκισμα της φασιστικής απειλής.
  
 Η μάχη πρέπει να κλιμακωθεί και να γενικευτεί παντού, ώστε να φράξουμε το δρόμο στην περαιτέρω ανάπτυξή της. Η δυσαρέσκεια από τις μνημονιακές πολιτικές τροφοδοτεί τη φασιστική δημαγωγία, γι' αυτό και πρέπει να στηρίξουμε προτάσεις όπως της Διεθνούς Αντιφασιστικής Συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Οκτώβρη, για μια διεθνή κινητοποίηση ενάντια στο φασισμό στις 21 Μαρτίου 2015.

Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".