Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Η ανδρική βία δεν υπήρχε από πάντα

Πρόσφατες αναρτήσεις

Ανταρσία στη Μπίζνα του Μπακογιάννη

Σε μια εβδομάδα γεμάτη κότερα, άμισθες συμβούλους και εξαγγελίες αμφιλεγόμενων παροχών, που έχουν το χαρακτήρα ελεημοσύνης, η επιμονή στα δημοτικά είναι περισσότερο σεβασμός στις ανάγκες της κοινωνίας παρά περιφρόνηση της επικαιρότητας. Δεκαπέντε μέρες λοιπόν πριν τις δημοτικές εκλογές οι κάτοικοι της της Αθήνας αλλά και των άλλων μεγάλων πόλεων έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι οι φετινές εκλογές επιχειρείται να μετατραπούν σε ένα πάρτι real estate. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κ. Κώστας Σκανδαλίδης (να υπενθυμίσω ήταν και αυτός στο κότερο) προσχώρησε, από τηλεοράσεως, στην υιοθέτηση της πρότασης του υποψηφίου δημάρχου της ΝΔ κ. Κώστα Μπακογιάννη (αυτός θέλει να αγοράσει δικό του κότερο αν δεν έχει ήδη) για κλείσιμο του κάτω Πολυτεχνείου και τουριστική αξιοποίησή του. Έσπευσε δε να προσθέσει ότι αυτή η μεγαλειώδης «ανάπλαση» προϋποθέτει το «καθάρισμα» του άβατου των Εξαρχείων το οποίο θεωρήθηκε περιέργως υπεύθυνο για φθορές σε καταστήματα στην οδό Βουκουρ…

Μόνο το αντιφασιστικό κίνημα μπορεί να βάλει φραγμό στο φασισμό

Θανάσης Καμπαγιάννης

Το όνομά του ήταν Αλίμ Αμπντούλ Μάναν. 

Δολοφονήθηκε με μαχαίρι στα Πατήσια τις μέρες μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη τον Μάιο του 2011. Τα δημοσιεύματα των ημερών μιλούσαν για αυτόπτες μάρτυρες που υποδείκνυαν τον ρατσιστικό χαρακτήρα της δολοφονίας. Αλλά οι φονιάδες δεν βρέθηκαν ποτέ. 

Η “αστική δικαιοσύνη” δεν ασχολήθηκε. Και έστω και αν δεν γεννήθηκαν “αυταπάτες για τους θεσμούς” απ΄αυτή τη δολοφονία, το όνομα του Αλίμ έμεινε άγνωστο ακόμα και στον κόσμο του κινήματος: τίποτα δεν θυμίζει στα Κάτω Πατήσια την ιστορία του. 

Αντίθετα από τις εύκολες “καθαρές” αφηγήσεις, η απουσία θεσμικού κολασμού μιας ρατσιστικής δολοφονίας δεν σήμανε καμία απογείωση του αντιθεσμικού – ή όπως θέλετε πείτε τον – αντιφασισμού.

Στην υπόθεση Λουκμάν, η απαίτηση για δικαιοσύνη πήγε χέρι-χέρι με τη δράση του αντιφασιστικού κινήματος, από όποια πτέρυγα το επιθυμούσε, είτε ήταν η ΚΕΕΡΦΑ, η Πακιστανική Κοινότητα, το στέκι Αντίπνοια ή οποιοσδήποτε άλλος. 

Η απαίτηση καταδίκης…

Σρι Λάνκα: Στην αποικιοκρατία οι ρίζες της βαναυσότητας

Ας μην μας πουλάνε υποκρισία λοιπόν οι ιμπεριαλιστές που θυμήθηκαν να συλλυπηθούν τα θύματα των επιθέσεων της περασμένης βδομάδας. Έχουν το βασικό μερίδιο ευθύνης και γι’ αυτό το έγκλημα.

Νίκος Λούντος

290 άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες περισσότεροι τραυματίστηκαν από την αλυσίδα εννιά επιθέσεων σε εκκλησίες και ξενοδοχεία την περασμένη βδομάδα στη Σρι Λάνκα. Τα τραγικά αυτά γεγονότα δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά τον κανόνα σε μια χώρα που -από το 1948 που κέρδισε την ανεξαρτησία της- δεν βγήκε ποτέ από τον κύκλο της βίας.
Η μαζική κρατική βία έχει κοστίσει τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες αθώους όλα αυτά τα χρόνια. Μόλις πριν από 10 χρόνια τελείωσε επισήμως ο “εμφύλιος πόλεμος”, στην τελική φάση του οποίου ο ΟΗΕ εκτιμά πως δολοφονήθηκαν 40 χιλιάδες άμαχοι από τις δυνάμεις του κράτους. Οι ρίζες του διχασμού και της βαναυσότητας βρίσκονται στην αποικιοκρατία. Οι σημερινοί ανταγωνισμοί μεταξύ Κίνας, Ινδίας και ΗΠΑ προκαλούν νέες κρίσεις και αναζωπυρώνουν τις εντάσεις.
Η Σρι Λάνκα πέρασε διαδ…

Με όπλο το Μαρξισμό

Μαρία Στύλλου
στο Πανελλαδικό Συμβούλιο του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, 21/4/2019



Σήμερα, 21η Απρίλη, είναι η επέτειος από την άνοδο της χούντας. Συμπληρώνονται 52 χρόνια από τότε που η κυρίαρχη τάξη προχώρησε σε στρατιωτικό πραξικόπημα. Δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Ήταν σημείο καμπής.
Ένα τεράστιο κομμάτι της αριστεράς τότε, από το τέλος του '50 και στις αρχές του '60, μαζικά υποστήριξε την ΕΔΑ στις εκλογές. Ο Τσίπρας ωχριά μπροστά σε ό,τι κατάφερε η ΕΔΑ τότε, να πάρει 25%, σε συνθήκες πολύ δυσκολότερες μετά το τέλος του εμφυλίου. Ήταν όμως μια αριστερά που είχε ακριβώς την ίδια εκλογικίστικη αντίληψη. Ότι η εργατική τάξη είναι το αντικείμενο, όχι το υποκείμενο της ιστορίας. Ότι το κράτος είναι ένα ουδέτερο όργανο που μπορεί τελικά να το ελέγξει, διότι θα έχει μια σχετική πλειοψηφία, θα έχει βουλευτές. Οι εξελίξεις έμοιαζαν ότι δικαίωναν αυτή την αντίληψη.
Και για την πλειοψηφία του κόσμου που ήταν προς τα αριστερά έμοιαζε -όπως καλή ώρα και σήμερα- ότι τα πράγματα μπορεί και…

Αντικαπιταλιστική εναλλακτική στην ΕΕ της λιτότητας και της βαρβαρότητας

Γιάννης Σηφακάκης, ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
H μάχη των Ευρωεκλογών είναι μια κρίσιμη πολιτική μάχη και στην Ελλάδα και διεθνώς. Διεκδικούμε σε αυτή μάχη να εκφραστεί η αντικαπιταλιστική εναλλακτική απέναντι στην Ευρώπη των μνημονίων και της λιτότητας, την Ευρώπη Φρούριο και την ακροδεξιά απειλή, την Ευρώπη του πολέμου.
Βλέπουμε αυτές τις ημέρες τι σημαίνει η κρίση και η βαρβαρότητα της ΕΕ. Η πυρκαγιά στην Παναγία των Παρισίων είναι μια τρανή επιβεβαίωση των επιλογών των κυβερνήσεων της “πολιτισμένης” Ευρώπης, που προτιμάνε να σπαταλάνε δισεκατομμύρια για όπλα, στρατούς, αστυνομία, για κλειστά σύνορα, για δώρα στους τραπεζίτες και την ίδια στιγμή να καταστρέφουν τις ζωές μας, το περιβάλλον, τον πολιτισμό, να γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τις ανάγκες μας.
Το τι σημαίνει η βαρβαρότητα της “πολιτισμένης” Ευρώπης, το βλέπουμε κάθε μέρα με τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που προσπαθούν να γλιτώσουν από την κόλαση στην οποία ζουν, από τους πολέμους που κάνει η “πολιτισμένη” Ευρώπη στι…

Ευγένιος Λεβινέ - ο ηρωϊκός ηγέτης της “Kομμούνας του Μονάχου”

Στις 13 Απρίλη του 1919 το Μόναχο, η πρωτεύουσα της Βαυαρίας, περνούσε στον έλεγχο των εργατικών συμβουλίων. Η “δεύτερη σοβιετική δημοκρατία” της Βαυαρίας, όπως έμεινε γνωστό αυτό το επεισόδιο της Γερμανικής Επανάστασης, είχε μια σύντομη ζωή και ένα τραγικό τέλος. Και τα δυο είναι άμεσα δεμένα με τη μορφή του Ευγένιου Λεβινέ, του ηγέτη της. 

Ο Λεβινέ γεννήθηκε το 1883 στην Πετρούπολη και όταν ήταν τριών ετών η οικογένειά του μετανάστευσε στην Γερμανία για να γλυτώσει τα αντισημιτικά πογκρόμ του τσαρικού καθεστώτος. Όλα έδειχναν ότι ο νεαρός Λεβινέ θα είχε μια άνετη ζωή: γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης για να σπουδάσει νομικά. Αλλά δεν επέλεξε αυτό το δρόμο. Το 1905 γύρισε στην επαναστατημένη Ρωσία, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Σιβηρία. Κατάφερε να αποδράσει και μετά από κάμποσες περιπέτειες να επιστρέψει στην Γερμανία. 

Η πρώτη του πολιτική ένταξη ήταν στο κόμμα των εσέρων (σοσιαλεπαναστάτες). Ενα κόμμα που δήλωνε ότι ο σοσιαλισμός θα έρθει στη Ρωσία μέσα από τη…