Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πώς θα ηττηθεί το καθεστώς της Αιγύπτου

Ένα ηγετικό μέλος των Αιγύπτιων Επαναστατών Σοσιαλιστών μιλάει στην Τζούντιθ Ορ για τον αντίκτυπο της αντεπανάστασης - και τις προοπτικές για νέους αγώνες.

Έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια πετυχημένη αντεπανάσταση, κάτω από την ηγεσία του πιο καταπιεστικού, του πιο βίαιου καθεστώτος στη σύγχρονη ιστορία της Αιγύπτου. Το καθεστώς του στρατηγου ελ-Σίσι είναι πολύ χειρότερο απ' του ανατραπέντα Μουμπάρακ. Επιτίθεται στο σύνολο της αντιπολίτευσης συμπεριλαμβανομένης της αριστεράς και των συνδικάτων. Από τον Ιούλη του 2013 40.000 πολιτικοί κρατούμενοι φυλακίστηκαν, πάνω από 3.000 σκοτώθηκαν σε διαδηλώσεις και εκατοντάδες εξαφανίστηκαν. Ο ελ-Σίσι έχει τώρα την πλήρη στήριξη των Δυτικών αλλά και των Αιγύπτιων καπιταλιστών. Ήταν δύσκολο να αποδεχτούμε το μέγεθος της ήττας όταν έγινε το πραξικόπημα. Ο στρατός εκμεταλλεύτηκε έξυπνα το θυμό για τις προδοσίες των Αδελφών Μουσουλμάνων. 

Το καθεστώς υποστηρίζει ότι στρέφεται μόνο ενάντια στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι εκδικείται για την Αιγυπτιακή Επανάσταση. Το δικαίωμα κάταληψης της Πλατείας κερδίθηκε από την επανάσταση, αλλά ο Σίσι ήθελε να το χτυπήσει κι έτσι έκανε. Το Γενάρη του 2011 100 αστυνομικά τμήματα είχαν καεί και οι μπάτσοι δεν τολμούσαν να κυκλοφοράνε με στολή. Τώρα έχουν επιστρέψει δριμύτεροι. 

Πολλές καταπιεσμένες ομάδες έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην επανάσταση. Αλλά το καθεστώς προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τις καταπιεσμένες ομάδες για να ενισχύσει τη θέση του. Ο Σίσι σπάνια παραλείπει κατά στις ομιλίες του να αναφερθεί στο ρόλο της γυναίκας. Οι γυναίκες της μεσαίας τάξης κυρίως χρησιμοποιήθηκαν σαν προπύργιο της αντεπανάστασης. Οι Χριστιανοί κόπτες έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην επανάσταση, αλλά ο Σίσι εκμεταλλεύτηκε το φόβο τυχόν διακρίσεων σε βάρος τους από τους Αδελφούς Μουσουλμάνος. Οι Βεδουίνοι του Σινά πήραν επίσης μέρος στην επανάσταση ελπίζοντας σε πραγματική αναγνώριση ιθαγένειας. Αλλά επειδή δεν ήταν πλήρως ενσωματωμένοι στους αγώνες ο Σίσι προσπάθησε να τους χρησιμοποιήσει σαν αποδιοπομπαίους τράγους. 
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης είχαμε ξαφνιαστεί με το πόσο γρήγορα μπορεί να μεγαλώσει μια επαναστατική οργάνωση. Παράλληλα όμως συνειδητοποιήσαμε το τεράστιο καθήκον. Δεν μπορείς ν' ανταποκρίθεις σε τέτοιας κλίμακας αγώνες μόνο με τις δυνάμεις που κερδίζονται μέσα στην επανάσταση. 

Πάντα βάζαμε το ζήτημα της εξάπλωσης της Αραβικής επανάστασης και υπήρχε ένα γενικό αίσθημα αλληλεγγύης. Όμως θα επικεντρωθούμε περισσότερο, να κάνουμε ό,τι περνάει απ' το χέρι μας η επανάσταση να φτάσει σε κράτη-κλειδιά, όπως η Σαουδική Αραβία.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια μακρά περίοδο προπαρασκευής της επόμενης Αιγυπτιακής επανάστασης, που μπορεί να πάρει χρόνια. Πρέπει να ξαναχτίσουμε, να ξαναοργανώσουμε και να δώσουμε έμφαση στην πολιτική διαπαιδαγώγηση σε αντίθεση με το διαρκή καρναβαλίστικο ακτιβισμό που είχαμε όταν οι αγώνες βρισκόταν σε έξαρση.

Η φαινομενική σταθερότητα του καθεστώτος είναι ένας αντικατοπτρισμός που παράγει ο φόβος των μεσαίων τάξεων για το χάος και τα λεφτά του Κόλπου. Αλλά αυτό δεν μπορεί να διατηρηθεί εσαεί. Τα προβλήματα του Αιγυπτιακού καπιταλισμού δεν έχουν ακόμα τεθεί - πόσο μάλλον να λυθούν. Η αστυνομική βία και η καταπίεση πολλαπλασιάστηκε επί εκατό. Οι πραγματικές αιτίες που γέννησαν την επανάσταση δεν έχουν πάψει να υφίστανται. Άρα, αν οι επαναστάτες κάνουν αυτό πρέπει, έχοντας κιόλας την εμπειρία της ίδιας της επανάστασης, μπορούμε να ελπίζουμε σε μια ακόμη Αιγυπτιακή επανάσταση στο εγγύς μέλλον.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρξισμός και φεμινισμός σήμερα

Judith Orr, International Socialism, Issue 127


Η διεθνιστική παράδοση στα Βαλκάνια: «Τα λάβαρα ήσαν όλα ερυθρά...»

H Aριστερά χρειάζεται μια διεθνιστική πολιτική για να αντιπαλέψει τον ιμπεριαλισμό. O Λέανδρος Mπόλαρης παρουσιάζει τις ρίζες αυτής της παράδοσης στα Bαλκάνια.

Τα Βαλκάνια έχουν μια αιματοβαμμένη παράδοση ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και εθνικιστικών συγκρούσεων ανάμεσα στις άρχουσες τάξεις. Διαθέτουν, όμως, και μια πλούσια διεθνιστική παράδοση, από τις αρχές κιόλας του 20ου αιώνα. Για να ακριβολογούμε, ο ρίζες της αριστεράς στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια είναι αντιπολεμικές, διεθνιστικές, επαναστατικές. Αυτές οι «ρίζες» απλώθηκαν, επηρέασαν εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες. 

Όταν ξέσπασε για παράδειγμα ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Δεύτερη Διεθνής και τα μεγαλύτερα σοσιαλιστικά κόμματα στον κόσμο, όπως το γερμανικό, πρόδωσαν τις αντιπολεμικές διακηρύξεις τους και τάχτηκαν το καθένα στο πλευρό της δικιάς του άρχουσας τάξης. Υπήρχαν τρία κόμματα που κράτησαν μια ξεκάθαρη αντιπολεμική, διεθνιστική στάση. Το ένα, το γνωστότερο, ήταν οι μπολσεβίκοι του Λένιν στη Ρωσία. 

Τ…

Γιατί το Ισραήλ είναι ρατσιστικό κράτος

Οι υποστηριχτές του Ισραήλ λένε ότι είναι "αντισημιτισμός" να αποκαλείς το Ισραήλ ρατσιστικό. Θέλουν να αποσιωπήσουν τη δίκαιη κατακραυγή του θεσμικού ρατσισμού του ενάντια στους Παλαιστίνιους. Η Σάρα Μπέιτς και ο Τόμας Τένγκελι-Έβανς εξηγούν γιατί το Ισραήλ καταπιέζει τους Παλαιστίνιους - και γιατί ο ρατσισμός είναι σύμφυτος με το κράτος από την ίδρυσή του το 1948.
Τι είναι ο Σιωνισμός;

Ο Σιωνισμός είναι η ιδρυτική ιδεολογία του Ισραήλ. Αναδύθηκε σαν απάντηση στον αντισημιτισμό της Ευρώπης στα τέλη του 19ου αιώνα. 

Στην Τσαρική Ρωσία το καθεστώς χρησιμοποιούσε τους Εβραίους σαν βολικούς αποδιοπομπαίους τράγους. Χιλιάδες Εβραίοι σκοτώθηκαν σε πογκρόμ που υποστηρίζονταν από το κράτος. Οι Σιωνιστές επιχειρηματολογούσαν υπέρ της εγκατάλειψης των χωρών όπου υφίσταντο διώξεις και της εγκαθίδρυσης ενός αποκλειστικά Εβραϊκού κράτους. Αλλά από μόνο του το γεγονός ότι ο Σιωνισμός ήταν απάντηση στην καταπίεση, δεν τον καθιστά κιόλας προοδευτικό.

Η λογική του Σιωνισμού βλέπει τον αντισημιτ…