Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι βόμβες των Αμερικάνων, το ISIS, τα γεγονότα στο Κομπανί και ο αγώνας των Κούρδων στην ευρύτερη περιοχή

Συνέντευξη του Οτσάν Τεκίν μέλους του Επαναστατικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (DSIP) Τουρκίας, αδερφής οργάνωσης του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (ΣΕΚ), για τα τελευταία γεγονότα στο Κομπανί, το ISIS, τις αμερικανικές εναέριες επιθέσεις και των αγώνα των Κούρδων στην ευρύτερη περιοχή.



   Τα γεγονότα στο Κομπανί και οι διαδηλώσεις στην Τουρκία την ώρα που οι επιθέσεις του ISIS κλιμακώνονται στην περιοχή έχουν τραβήξει την προσοχή των ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο. Οι διαδηλώσεις στο τούρκικο Κουρδιστάν, καθώς και στα δυτικά της χώρας συνεχίζονται. Ποια είναι τώρα η κατάσταση στην περιοχή;


   Απ' τη στιγμή που ξέσπασαν οι διαδηλώσεις μια βδομάδα πριν, ενάντια στις επιθέσεις του ISIS στο Κομπανί και ενάντια στην τούρκικη κυβέρνηση 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Οι διαδηλώσεις χτυπήθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας του κράτους, ακόμη και από Τούρκους φασίστες. Η Χεσμπολάχ, οργάνωση με ιστορικούς δεσμούς με το βαθύ κράτος στο Κουρδίσταν επίσης συνδέεται με τις επιθέσεις. (Δεν πρόκειται για την ίδια Χεσμπολάχ με αυτή στο Λίβανο, αλλά για μια ξεχωριστή οργάνωση που δρα στο τούρκικο Κουρδιστάν).

   Το ενιαίο μέτωπο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (HDP), μια συμμαχία Τούρκων και Κούρδων σοσιαλιστών και διάφορων άλλων προοδευτικών ομάδων έκαναν έκκληση στα μέλη τους και στους διαδηλωτές να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους. Αλλά η αντίδραση της κυβέρνησης ρίχνει λάδι στη φωτιά. Η κυβέρνηση εμμένει στη θέση της ότι οι διαδηλωτές είναι 'βίαιοι βάνδαλοι' που με δυσκολία αναχαιτίζονται από τις δυνάμεις ασφαλείας του κράτους.

   Οι διαδηλώσεις στις δυτικές περιοχές της Τουρκίας οργανώθηκαν κυρίως από πολιτικά οργανωμένους Κούρδους και με τις σοσιαλιστικές ομάδες ν' αποτελούν μειοψηφία. Στην κούρδικη περιοχή υπήρχαν λαϊκοί ξεσηκωμοί -σαν εξεγέρσεις. Σύμφωνα με κρατικές πηγές έγιναν διαδηλώσεις σε 35 πόλεις. Σε 6 κούρδικες μικρές και μεγάλες πόλεις η κυβέρνηση κήρυξε απαγόρευση κυκλοφορίας και για πρώτη φορά απ' τις μέρες του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1980, οι δρόμοι του Ντιαμπακίρ καταλήφθηκαν από τανκς.

   Με βάση τη γεωγραφική θέση και την πολιτική κατάσταση, η Τουρκία είναι η χώρα-κλειδί στην περιοχή. Τι συμβαίνει με το πολυσυζητημένο θέμα της 'υποστήριξης της τούρκικης κυβέρνησης (AKP) στο ISIS'; Η τούρκικη κυβέρνηση πήρε την έγκριση του κοινοβουλίου για προσχώρηση στη συμμαχία της οποίας ηγούνται οι ΗΠΑ. Τι θα κάνει στο εξής;

   Οι ισχυρισμοί ότι η κυβέρνηση του AKP υποστήριζε το ISIS προμηθεύοντάς το με όπλα, κλπ. είναι κατά κύριο λόγο ψευδείς. Οι δυτικές κυβερνήσεις κριτικάρουν την τούρκικη κυβέρνηση κυρίως όσον αφορά το θέμα της 'χαλαρής φύλαξης των συνόρων' και λεν ότι 'η Τουρκία διευκόλυνε τους τζιχαντιστές να περάσουν τα σύνορα προς τη Συρία'.

   Τελευταία η στάση της Τουρκίας, όπως πολύ καλά γνωρίζει η Δύση, είναι η εξής: "Το ISIS είναι κακό αλλά ο Άσαντ είναι χειρότερος. Από την πρώτη στιγμή ζητήσαμε στρατιωτική επέμβαση στη Συρία για την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Αν αυτό γινόταν, δε θα υπήρχε σήμερα το ISIS, αλλά δεν εισακουστήκαμε".

   Οι όροι του AKP για να συμμετέχει ενεργά στη συμμαχία της οποίας ηγούνται οι ΗΠΑ είναι 'όχι μόνο να εξαλειφθεί το ISIS, αλλά και το καθεστώς Άσαντ'. Οι ΗΠΑ δεν έχουν τέτοια ατζέντα και θέλουν απλά να στοχοποιήσουν το ISIS. Στην πορεία οι ΗΠΑ προσπαθούν να πιέσουν την Τουρκία στην ενεργό συμμετοχή της με την πλευρά των συμμαχικών δυνάμεων παραχωρώντας τις αεροπορικές βάσεις του Ιντσιρλίκ στα συμμαχικά αεροσκάφη.

   Αυτή η κατάσταση πλασάρεται από τους ιδεολογικούς εκπροσώπους του AKP ως η "νέα ισχυρή Τουρκία που δεν υποκύπτει στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις". Από τη μια πλευρά η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μάχεται ενάντια στην πατροπαράδοτη μιλιταριστική/εθνικιστική ιδεολογία της Τουρκίας, που είναι γνωστή ως 'Κεμαλισμός', και από την άλλη δημιουργεί μια νέα εθνικιστική γλώσσα, χρησιμοποιώντας τη 'νέα' προπαγάνδα της ισχυρής Τουρκίας.

   Δεν υπάρχει ίχνος αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα σ' όλα αυτά. Ως υπο-ιμπεριαλιστική χώρα, η Τουρκία διαπραγματεύεται τη θέση της με τ' 'αφεντικά' του κόσμου. Η κυβέρνηση δεν προβάλλει καμία πραγματική ένσταση ή αντίσταση στον ιμπεριαλισμό και η Τουρκία δεν σπάει απ' αυτές τις δυνάμεις. Το 2003, ο τότε πρωθυπουργός, τώρα πρόεδρος, Ερντογάν ήθελε να συμμετέχει στην εισβολή στο Ιράκ. Τον σταμάτησαν οι τεράστιες αντιπολεμικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα.

   Ένα πολύ σημαντικό ζήτημα στην Τουρκία είναι οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που εξελίσσονται ανάμεσα στο κούρδικο PKK και στο Τουρκικό κράτος. Παρότι το αποτέλεσμα της διαδικασίας -ειρήνη ή όχι- θα έχει πολύ σημαντικό αντίκτυπο στην ευρύτερη πολιτική κατάσταση στην περιοχή που περιλαμβάνει την Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία, λίγα είναι γνωστά γι' αυτή στη Δύση. Με τις νέες εξελίξεις στη χώρα και την ευρύτερη περιοχή σε ποιο σημείο βρίσκονται οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις; Η κυβέρνηση του AKP ενώ διαπραγματεύεται με το PKK, έχει πει ακόμη και ότι "το PKK είναι το ίδιο με το ISIS". Έχουν παγώσει οι ειρηνευτικές διαδικασίες;

   Πριν τις επιθέσεις στο Κομπανί υπήρχε μια πρόοδος στο θέμα της ειρήνης προς την εξεύρεση λύσης. Ο ηγέτης του PKK, Οτζαλάν -που είναι το πρόσωπο-κλειδί- είχε πει ότι "βρισκόμαστε σε μία ιστορική περίοδο". Η κυβέρνηση είχε ανταποκριθεί στα αιτήματα του Οτζαλάν και θέσπισε έναν αριθμό 'επιτροπών ειρήνης' που να εποπτεύουν την πρόοδο του ζητήματος.

   Τα τελευταία γεγονότα και οι επιθέσεις τις τούρκικης κυβέρνησης δε σταματήσαν εντελώς τις ειρηνευτικές διαδικασίες αλλά δημιούργησαν σημαντικές αμφιβολίες για το κατά πόσο θα συνεχιστούν. Ο Οτζαλάν δήλωσε ότι η υπεράσπιση του Κομπανί αποτελεί προτεραιότητα κι έδωσε στην κυβέρνηση προθεσμία μέχρι τις 15 Οκτώβρη για να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις.

   Η κατάσταση έχει ως εξής: Το ISIS περικύκλωσε τη συριακή κουρδική πόλη Κομπανί από τρεις πλευρές. Η μόνη περιοχή απ' την οποία το ISIS δεν επιτίθεται είναι τα σύνορα με την Τουρκία. Η Τουρκία έχει παρατάξει τα τανξ της σ' αυτή τη συνοριακή γραμμή και δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι κρατάει ουδέτερη στάση σ' αυτή την περίσταση. Εκτός κι αν αφήσει να περάσει βοήθεια προς τις δυνάμεις του YPG (Μονάδες Λαϊκής Προστασίας) στη Συρία. Το YPG πολεμάει το ISIS με πολύ μικρά αποθέματα και εξοπλισμό.

   Οι Κούρδοι εξοργίζονται με την κυβέρνηση που από τη μία ισχυρίζεται ότι θα φέρει την ειρήνη στο τουρκικό Κουρδιστάν, αλλά από την άλλη παρακολουθεί από τα σύνορα την πτώση του Κομπανί. Οι Κούρδοι ζητούν ν' ανοίξει ένας διάδρομος απ' τον οποίο να φτάνει βοήθεια από το ιρακινό Κουρδιστάν και τη Ροτζάβα στο Κομπανί. Για τους Κούρδους η Ροτζάβα είναι πολύ σημαντικό και στρατηγικό σημείο.

   Οι Κούρδοι είναι πιο οργανωμένοι και πιο πολυπληθείς στην Τουρκία. Μετά από τριακονταετή πόλεμο με το τουρκικό κράτος και 50.000 νεκρούς, διαπραγματεύονται μια λύση με το τούρκικο κράτος. Στη Συρία, όπου ο πληθυσμός τους είναι πολύ μικρότερος και πιο αδύναμος, η κατάσταση όπως εξελίχτηκε τους έφερε σε μια θέση αυτονομίας στην περιοχή. Το να προστατευτεί αυτή η θέση είναι το πιο σημαντικό για το PKK. Μια τέτοια θέση αυτονομίας στη Συρία λύνει τα χέρια των Κούρδων στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το τούρκικο κράτος. Αυτό που έχουμε τώρα είναι μια αυτόνομη κούρδικη περιοχή στη Συρία κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία. Αυτό τους δίνει μια διεθνή αναγνώριση μετά από 30 χρόνια κατά τα οποία αποκαλούνταν απλώς "τρομοκρατικές ομάδες".

   Η τούρκικη κυβέρνηση δεν αισθάνεται καθόλου άνετα με το να έχει μια τέτοια κούρδικη περιοχή στα νότια σύνορά της.

   Ιστορικά, το τούρκικο κράτος είναι απόλυτα αντίθετο με την ελευθερία των Κούρδων. Πριν από λίγα χρόνια ο Ερντογάν είχε πει: "δε θα επιτρέψουμε τη δημιουργία αυτόνομης κούρδικης περιοχής στο Ιράκ." Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει και ο Μπαρζανί είναι στενός σύμμαχος της Τουρκίας. Τώρα ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τους στενούς δεσμούς του με τον Μπαρζανί εναντίον του PKK. Όπως και στο Ιράκ, η αυτόνομη περιοχή της Ροτζάβα θα γίνει τελικά αποδεκτή από την Τουρκία.

   Υπάρχουν εκκλήσεις από το εσωτερικό της Τουρκίας και του Κουρδιστάν στο να εντείνουν οι Αμερικανοί τις εναέριες επιθέσεις κατά του ISIS;

   Όπως πηγαίνουν τα πράγματα, οι Κούρδοι αντιμετωπίζουν βέβαιο θάνατο. Και όπως κάθε εθνικό κίνημα, καλούν σε βοήθεια και η άμεση ανησυχία τους δεν είναι το από πού θα προέλθει αυτή η βοήθεια. Λένε ότι οι εναέριες επιθέσεις δεν είναι αρκετές αλλά καλούν για ακόμη περισσότερες.

   Στη Συρία κάποιες αντικαθεστωτικές δυνάμεις που βομβάρδισε ο Άσαντ επίσης καλούν για εξωτερική βοήθεια, όπως είναι η αμερικάνικη επέμβαση.

   Αυτό δε συνέβη ακόμα και σήμερα οι αμερικάνικες βόμβες στοχεύουν επίσης σε άλλες αντικυβερνητικές ομάδες και σε πολίτες και όχι μόνο στο ISIS. Στην Τουρκία η πλειονότητα των Τούρκων αριστερών που είναι σε αλληλεγγύη με τον κουρδικό αγώνα βρίσκονται σε ιδεολογική σύγχυση και δεν αναλύουν ορθά την περίπτωση του ISIS. Αυτό τους κάνει να κρατούν μια παθητική στάση απέναντι στον ιμπεριαλισμό. Πολλά απ' αυτά τα αριστερά κινήματα υποστηρίζουν ότι ο αντικαθεστωτικός αγώνας στη Συρία ξεκίνησε με την προσπάθεια των ΗΠΑ να ανατρέψουν τον 'αντι-ιμπεριαλιστή' Άσαντ. Μ' αυτό το μπέρδεμα, τη στιγμή μάλιστα που οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το ISIS, θεωρούν ότι το να είσαι απλώς αντι-ISIS (καθώς το θεωρούν δημιούργημα των ΗΠΑ) σημαίνει να είσαι 'αντι-ιμπεριαλιστής'. Για παράδειγμα, μια αριστερή οργάνωση έκανε καμπάνια 'κατά της τρομοκρατίας των τζιχαντιστών' σε μια πόλη κοντά στα σύνορα την ίδια μέρα που ξεκινούσαν οι εναέριες επιθέσεις των Αμερικανών.

   Ένας ακόμη κοινός τόπος μεταξύ κάποιων αριστερών είναι ότι οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν τη Συρία για να ανατρέψουν την κυβέρνηση Άσαντ. Ακόμη κι αν το Μπα'αθικό καθεστώς ανακοίνωσε ότι έχει συνεχή ενημέρωση για τις εναέριες επιθέσεις των ΗΠΑ και ότι είναι ευχαριστημένοι με το βομβαρδισμό του ISIS.

   Και οι δύο παραπάνω απόψεις καταλήγουν σε μία περιορισμένη έως ανύπαρκτη αντίθεση στους αμερικάνικους βομβαρδισμούς στην περιοχή.

   Εμείς, το Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (DSIP) βρισκόμαστε σε αλληλεγγύη με τους Κούρδους υπερασπιστές του Κομπανί απέναντι στις επιθέσεις του ISIS και είμαστε αντίθετοι σε κάθε στρατιωτική επέμβαση απ' τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

   Οι Κούρδοι του Κομπανί χρειάζονται βοήθεια και είναι ξεκάθαρο ότι οι αριστερές δυνάμεις της περιοχής και του κόσμου δε βρίσκονται σε θέση και δεν έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η επέμβαση των δυτικών θα τους ωφελήσει. Οι ιμπεριαλιστές πάντα χρησιμοποιούν τη δικαιολογία της 'ανθρωπιστικής κρίσης' προκειμένου να αναμειχθούν σε διάφορα σημεία του κόσμου.

   Αλλά αυτές οι επεμβάσεις πάντα φέρνουν περισσότερους θανάτους και δυστυχία για τους λαούς. Επιπλέον, αυτή τη βδομάδα, η διοίκηση των ΗΠΑ παραδέχτηκε ότι "περιμένουμε ότι το Κομπανί θα πέσει στα χέρια του ISIS αλλά η πόλη δεν αποτελεί στρατηγικό σημείο για τις ΗΠΑ." Είναι όμως πολύ ζεστοί στο να απομακρύνουν το ISIS από τις περιοχές που έχουν πετρέλαια.

   Η μακρά ιστορία των Κούρδων μάς δείχνει ότι κάθε φόρα που διαλέξαν στρατόπεδο σ' έναν αγώνα όπου ενέχονταν δυνάμεις της περιοχής ή παγκόσμιες, όταν κόπασε η σκόνη, ήταν οι ίδιοι οι Κούρδοι που τελικά υποφέραν στα χέρια των ίδιων αυτών δυνάμεων.

13 Οκτώβρη 2014 - 14:55

http://www.swp.ie/content/turkish-socialist-isis-kobane

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρξισμός και φεμινισμός σήμερα

Judith Orr, International Socialism, Issue 127


Η διεθνιστική παράδοση στα Βαλκάνια: «Τα λάβαρα ήσαν όλα ερυθρά...»

H Aριστερά χρειάζεται μια διεθνιστική πολιτική για να αντιπαλέψει τον ιμπεριαλισμό. O Λέανδρος Mπόλαρης παρουσιάζει τις ρίζες αυτής της παράδοσης στα Bαλκάνια.

Τα Βαλκάνια έχουν μια αιματοβαμμένη παράδοση ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και εθνικιστικών συγκρούσεων ανάμεσα στις άρχουσες τάξεις. Διαθέτουν, όμως, και μια πλούσια διεθνιστική παράδοση, από τις αρχές κιόλας του 20ου αιώνα. Για να ακριβολογούμε, ο ρίζες της αριστεράς στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια είναι αντιπολεμικές, διεθνιστικές, επαναστατικές. Αυτές οι «ρίζες» απλώθηκαν, επηρέασαν εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες. 

Όταν ξέσπασε για παράδειγμα ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Δεύτερη Διεθνής και τα μεγαλύτερα σοσιαλιστικά κόμματα στον κόσμο, όπως το γερμανικό, πρόδωσαν τις αντιπολεμικές διακηρύξεις τους και τάχτηκαν το καθένα στο πλευρό της δικιάς του άρχουσας τάξης. Υπήρχαν τρία κόμματα που κράτησαν μια ξεκάθαρη αντιπολεμική, διεθνιστική στάση. Το ένα, το γνωστότερο, ήταν οι μπολσεβίκοι του Λένιν στη Ρωσία. 

Τ…

Γιατί το Ισραήλ είναι ρατσιστικό κράτος

Οι υποστηριχτές του Ισραήλ λένε ότι είναι "αντισημιτισμός" να αποκαλείς το Ισραήλ ρατσιστικό. Θέλουν να αποσιωπήσουν τη δίκαιη κατακραυγή του θεσμικού ρατσισμού του ενάντια στους Παλαιστίνιους. Η Σάρα Μπέιτς και ο Τόμας Τένγκελι-Έβανς εξηγούν γιατί το Ισραήλ καταπιέζει τους Παλαιστίνιους - και γιατί ο ρατσισμός είναι σύμφυτος με το κράτος από την ίδρυσή του το 1948.
Τι είναι ο Σιωνισμός;

Ο Σιωνισμός είναι η ιδρυτική ιδεολογία του Ισραήλ. Αναδύθηκε σαν απάντηση στον αντισημιτισμό της Ευρώπης στα τέλη του 19ου αιώνα. 

Στην Τσαρική Ρωσία το καθεστώς χρησιμοποιούσε τους Εβραίους σαν βολικούς αποδιοπομπαίους τράγους. Χιλιάδες Εβραίοι σκοτώθηκαν σε πογκρόμ που υποστηρίζονταν από το κράτος. Οι Σιωνιστές επιχειρηματολογούσαν υπέρ της εγκατάλειψης των χωρών όπου υφίσταντο διώξεις και της εγκαθίδρυσης ενός αποκλειστικά Εβραϊκού κράτους. Αλλά από μόνο του το γεγονός ότι ο Σιωνισμός ήταν απάντηση στην καταπίεση, δεν τον καθιστά κιόλας προοδευτικό.

Η λογική του Σιωνισμού βλέπει τον αντισημιτ…