Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΛΠΕ: Οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν




Οι τέσσερις νεκροί εργάτες των ΕΛΠΕ Μπάμπης Δευτεραίος, Ραμαντάν Ντελιλάϊ, Αντώνης Αβράμπος, και Κώστας Μαγγούρας, είναι η πικρή επιβεβαίωση ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δε σημαίνουν μόνο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για να πληρωθεί το χρέος προς τους δανειστές αλλά και επιθέσεις απέναντι στους εργαζόμενους για τα κέρδη των εργοδοτών. 

«Οι πραγματικές αιτίες είναι, η λογική μείωσης τους κόστους που θυσιάζει τις δαπάνες για τα μέτρα ασφαλείας. Είναι η άνεση με την οποία ανατίθενται σε εργολάβους δουλειές στο όνομα ξανά της μείωσης του κόστους. Είναι η εντατικοποίηση της δουλειάς με 12ωρα και 16ωρα, πέρα από τις ανθρώπινες αντοχές για να γίνει γρήγορα η συντήρηση και να μην χαθούν κέρδη. Είναι η διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους που έχει μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε ξέφραγο αμπέλι της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Είναι οι «εθελούσιες» αποχωρήσεις των προηγούμενων χρόνων από τα ΕΛΠΕ που έχουν στερήσει έμπειρο προσωπικό χωρίς να το αντικαταστήσουν», αναφέρει ανακοίνωση του Συντονισμού ενάντια σε Κλεισίματα, Διαθεσιμότητες, Ιδιωτικοποιήσεις που απαιτεί να ξαναγυρίσουν τα ΕΛΠΕ στο δημόσιο για να μην θρηνήσουμε άλλους νεκρούς. 

Έγκλημα

«Δεν είναι αρκετό οι υπουργοί της νέας κυβέρνησης να δηλώνουν «τη θλίψη τους για το ατύχημα». Δεν είναι στην κυβέρνηση για να θρηνούν για τα θύματα των εργατικών δολοφονιών. Η εμπειρία δείχνει ότι οι ιδιωτικοποιήσεις και το κυνήγι του κέρδους είναι που βάζουν σε κίνδυνο τις ανθρώπινες ζωές. Αυτό έγινε τώρα στα ΕΛΠΕ, αυτό έγινε (με την ίδια ιδιοκτησία) στην Πετρόλα το ‘92. Οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν. Αυτή είναι η αλήθεια. 

Γι’ αυτό χρειάζεται να απαιτήσουμε να ξαναγυρίσουν στο δημόσιο τα ΕΛΠΕ.

 

Νέα σύσκεψη για τους νεκρούς εργάτες στα ΕΛΠΕ



Πρόσκληση σε πολιτικές κινήσεις και οργανώσεις της εργατικής τάξης, σωματείων, συνδικαλιστών, εργατικών σχημάτων, εργαζόμενους & άνεργους, απευθύνει η Πρωτοβουλία Ενάντια στα Εργοδοτικά Εγκλήματα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:

"Την Δευτέρα 8 Ιουνίου, στην αίθουσα Γκίνη του Πολυτεχνείου έγινε η νέα σύσκεψη που καλέστηκε από την “Πρωτοβουλία Ενάντια στα Εργοδοτικά Εγκλήματα”.

Συμφωνήσαμε ότι η διαδήλωση ήταν μια πρώτη απάντηση του εργατικού κινήματος στο εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ.
Αποφασίστηκε ότι ο φρικτός θάνατος των  τεσσάρων ταξικών αδελφών μας δεν πρέπει να μείνει στο περιθώριο της πολιτικής αποσιωπημένος από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Αντίθετα:
 
Η ζωή και οι όροι εργασίας της εργατικής τάξης θα πρέπει να γίνουν το κέντρο της πολιτικής. Ειδικά μετά το θάνατο των 4 εργατών οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την ΕΕ και ΔΝΤ για τις εργασιακές σχέσεις στο πλαίσιο νέων μνημονίων, γίνεται φανερό ότι έχουν αντικείμενο την παραπέρα καταστροφή των όρων εργασίας και ζωής των εργαζόμενων.

Φραγμός σε αυτή την καταστροφή είναι μαζική εργατική απαίτηση για παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων για το νέο έγκλημα της εργοδοσίας στα ΕΛΠΕ αλλά και η κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και της εντατικοποίησης που είναι υπεύθυνες για τα κατ ευφημισμόν εργατικά «ατυχήματα». Πρέπει να εκφραστεί αγωνιστικά η απαίτηση να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση για παραπέρα χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων.

Με βάση όλα αυτά αποφασίστηκε να καλεστεί νέα σύσκεψη πολιτικών κινήσεων και οργανώσεων της εργατικής τάξης, σωματείων συνδικαλιστών και εργατικών σχημάτων για την Παρασκευή 12 Ιουνίου στις 7.30 στο Πολυτεχνείο αίθουσα Γκίνη. Η πρότασή μας, ανοιχτή σε συζήτηση στη σύσκεψη αυτή, είναι οργάνωση δεύτερης μαζικής διαδήλωσης για τις 19 Ιουνίου το απόγευμα, με κοινό μαζικό κάλεσμα.

Πηγές: εργατική αλληλεγγύη, ERT-Open

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρξισμός και φεμινισμός σήμερα

Judith Orr, International Socialism, Issue 127


Η διεθνιστική παράδοση στα Βαλκάνια: «Τα λάβαρα ήσαν όλα ερυθρά...»

H Aριστερά χρειάζεται μια διεθνιστική πολιτική για να αντιπαλέψει τον ιμπεριαλισμό. O Λέανδρος Mπόλαρης παρουσιάζει τις ρίζες αυτής της παράδοσης στα Bαλκάνια.

Τα Βαλκάνια έχουν μια αιματοβαμμένη παράδοση ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και εθνικιστικών συγκρούσεων ανάμεσα στις άρχουσες τάξεις. Διαθέτουν, όμως, και μια πλούσια διεθνιστική παράδοση, από τις αρχές κιόλας του 20ου αιώνα. Για να ακριβολογούμε, ο ρίζες της αριστεράς στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια είναι αντιπολεμικές, διεθνιστικές, επαναστατικές. Αυτές οι «ρίζες» απλώθηκαν, επηρέασαν εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες. 

Όταν ξέσπασε για παράδειγμα ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Δεύτερη Διεθνής και τα μεγαλύτερα σοσιαλιστικά κόμματα στον κόσμο, όπως το γερμανικό, πρόδωσαν τις αντιπολεμικές διακηρύξεις τους και τάχτηκαν το καθένα στο πλευρό της δικιάς του άρχουσας τάξης. Υπήρχαν τρία κόμματα που κράτησαν μια ξεκάθαρη αντιπολεμική, διεθνιστική στάση. Το ένα, το γνωστότερο, ήταν οι μπολσεβίκοι του Λένιν στη Ρωσία. 

Τ…

Γιατί το Ισραήλ είναι ρατσιστικό κράτος

Οι υποστηριχτές του Ισραήλ λένε ότι είναι "αντισημιτισμός" να αποκαλείς το Ισραήλ ρατσιστικό. Θέλουν να αποσιωπήσουν τη δίκαιη κατακραυγή του θεσμικού ρατσισμού του ενάντια στους Παλαιστίνιους. Η Σάρα Μπέιτς και ο Τόμας Τένγκελι-Έβανς εξηγούν γιατί το Ισραήλ καταπιέζει τους Παλαιστίνιους - και γιατί ο ρατσισμός είναι σύμφυτος με το κράτος από την ίδρυσή του το 1948.
Τι είναι ο Σιωνισμός;

Ο Σιωνισμός είναι η ιδρυτική ιδεολογία του Ισραήλ. Αναδύθηκε σαν απάντηση στον αντισημιτισμό της Ευρώπης στα τέλη του 19ου αιώνα. 

Στην Τσαρική Ρωσία το καθεστώς χρησιμοποιούσε τους Εβραίους σαν βολικούς αποδιοπομπαίους τράγους. Χιλιάδες Εβραίοι σκοτώθηκαν σε πογκρόμ που υποστηρίζονταν από το κράτος. Οι Σιωνιστές επιχειρηματολογούσαν υπέρ της εγκατάλειψης των χωρών όπου υφίσταντο διώξεις και της εγκαθίδρυσης ενός αποκλειστικά Εβραϊκού κράτους. Αλλά από μόνο του το γεγονός ότι ο Σιωνισμός ήταν απάντηση στην καταπίεση, δεν τον καθιστά κιόλας προοδευτικό.

Η λογική του Σιωνισμού βλέπει τον αντισημιτ…