Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΛΠΕ: Οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν




Οι τέσσερις νεκροί εργάτες των ΕΛΠΕ Μπάμπης Δευτεραίος, Ραμαντάν Ντελιλάϊ, Αντώνης Αβράμπος, και Κώστας Μαγγούρας, είναι η πικρή επιβεβαίωση ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δε σημαίνουν μόνο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για να πληρωθεί το χρέος προς τους δανειστές αλλά και επιθέσεις απέναντι στους εργαζόμενους για τα κέρδη των εργοδοτών. 

«Οι πραγματικές αιτίες είναι, η λογική μείωσης τους κόστους που θυσιάζει τις δαπάνες για τα μέτρα ασφαλείας. Είναι η άνεση με την οποία ανατίθενται σε εργολάβους δουλειές στο όνομα ξανά της μείωσης του κόστους. Είναι η εντατικοποίηση της δουλειάς με 12ωρα και 16ωρα, πέρα από τις ανθρώπινες αντοχές για να γίνει γρήγορα η συντήρηση και να μην χαθούν κέρδη. Είναι η διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους που έχει μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε ξέφραγο αμπέλι της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Είναι οι «εθελούσιες» αποχωρήσεις των προηγούμενων χρόνων από τα ΕΛΠΕ που έχουν στερήσει έμπειρο προσωπικό χωρίς να το αντικαταστήσουν», αναφέρει ανακοίνωση του Συντονισμού ενάντια σε Κλεισίματα, Διαθεσιμότητες, Ιδιωτικοποιήσεις που απαιτεί να ξαναγυρίσουν τα ΕΛΠΕ στο δημόσιο για να μην θρηνήσουμε άλλους νεκρούς. 

Έγκλημα

«Δεν είναι αρκετό οι υπουργοί της νέας κυβέρνησης να δηλώνουν «τη θλίψη τους για το ατύχημα». Δεν είναι στην κυβέρνηση για να θρηνούν για τα θύματα των εργατικών δολοφονιών. Η εμπειρία δείχνει ότι οι ιδιωτικοποιήσεις και το κυνήγι του κέρδους είναι που βάζουν σε κίνδυνο τις ανθρώπινες ζωές. Αυτό έγινε τώρα στα ΕΛΠΕ, αυτό έγινε (με την ίδια ιδιοκτησία) στην Πετρόλα το ‘92. Οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν. Αυτή είναι η αλήθεια. 

Γι’ αυτό χρειάζεται να απαιτήσουμε να ξαναγυρίσουν στο δημόσιο τα ΕΛΠΕ.

 

Νέα σύσκεψη για τους νεκρούς εργάτες στα ΕΛΠΕ



Πρόσκληση σε πολιτικές κινήσεις και οργανώσεις της εργατικής τάξης, σωματείων, συνδικαλιστών, εργατικών σχημάτων, εργαζόμενους & άνεργους, απευθύνει η Πρωτοβουλία Ενάντια στα Εργοδοτικά Εγκλήματα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:

"Την Δευτέρα 8 Ιουνίου, στην αίθουσα Γκίνη του Πολυτεχνείου έγινε η νέα σύσκεψη που καλέστηκε από την “Πρωτοβουλία Ενάντια στα Εργοδοτικά Εγκλήματα”.

Συμφωνήσαμε ότι η διαδήλωση ήταν μια πρώτη απάντηση του εργατικού κινήματος στο εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ.
Αποφασίστηκε ότι ο φρικτός θάνατος των  τεσσάρων ταξικών αδελφών μας δεν πρέπει να μείνει στο περιθώριο της πολιτικής αποσιωπημένος από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Αντίθετα:
 
Η ζωή και οι όροι εργασίας της εργατικής τάξης θα πρέπει να γίνουν το κέντρο της πολιτικής. Ειδικά μετά το θάνατο των 4 εργατών οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την ΕΕ και ΔΝΤ για τις εργασιακές σχέσεις στο πλαίσιο νέων μνημονίων, γίνεται φανερό ότι έχουν αντικείμενο την παραπέρα καταστροφή των όρων εργασίας και ζωής των εργαζόμενων.

Φραγμός σε αυτή την καταστροφή είναι μαζική εργατική απαίτηση για παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων για το νέο έγκλημα της εργοδοσίας στα ΕΛΠΕ αλλά και η κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και της εντατικοποίησης που είναι υπεύθυνες για τα κατ ευφημισμόν εργατικά «ατυχήματα». Πρέπει να εκφραστεί αγωνιστικά η απαίτηση να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση για παραπέρα χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων.

Με βάση όλα αυτά αποφασίστηκε να καλεστεί νέα σύσκεψη πολιτικών κινήσεων και οργανώσεων της εργατικής τάξης, σωματείων συνδικαλιστών και εργατικών σχημάτων για την Παρασκευή 12 Ιουνίου στις 7.30 στο Πολυτεχνείο αίθουσα Γκίνη. Η πρότασή μας, ανοιχτή σε συζήτηση στη σύσκεψη αυτή, είναι οργάνωση δεύτερης μαζικής διαδήλωσης για τις 19 Ιουνίου το απόγευμα, με κοινό μαζικό κάλεσμα.

Πηγές: εργατική αλληλεγγύη, ERT-Open

Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".