ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 6 Δεκέμβρη - Η φλόγα της εξέγερσης είναι παντοτινή

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ - ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΒΙΑ,  ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Ν. ΡΩΜΑΝΟ
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΕΕ, ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΣΤΙΣ 6/12/2014

6 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του Α Γρηγορόπουλου ζούμε μια νέα δολοφονία, αυτή την φορά σε αργή κίνηση, αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα. Του Ν. Ρωμανού.! ΝΑ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.

Και μαζί με αυτή η κυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου έχει ήδη συμφωνήσει το νέο Μνημόνιο  σπρώχνοντας στην απόγνωση και τον θάνατο (εργασιακό, κοινωνικό, ηθικό ακόμα και βιολογικό) χιλιάδες ανθρώπους, μια ολόκληρη γενιά.

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!
ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-ΕΕ-ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥΣ

ü    τα νέα εφιαλτικά μέτρα και το νέο μνημόνιο περιλαμβάνει: Χιλιάδες απολύσεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση των συνδικάτων, οριστική διάλυση τη ασφάλισης με τις συντάξεις πείνας των 360 ευρώ
ü    Για να περάσουν την πολιτική τους κλιμακώνουν τον βάρβαρο αυταρχισμό και την καταστολή. Δεν διστάζουν να επιτρέψουν ακόμα και την δολοφονία του Ν. Ρωμανού. Προωθούν την διάλυση των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων και κάθε συλλογικότητας που αντιστέκεται. Την βία στις διαδηλώσεις, τα κελιά τύπου Γ, και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών. Τους τρομονόμους.

Το κυβερνητικό success story και η «έξοδος από τα μνημόνιο» ηχεί πια σαν μακρινό ανέκδοτο. Η τρόικα, το ΔΝΤ, η ΕΕ ήρθαν για να μείνουν. Γιατί η πολιτική που ξεθεμελιώνει κάθε κοινωνικό και εργασιακό δικαίωμα και μας οδηγεί σε μια κοινωνία καταστολής, εργοδοτικής ασυδοσίας, ρατσισμού, σε ένα «κράτος εκτάκτου ανάγκης», στην φασιστική απειλή, στην κατάργηση κάθε λαϊκής κυριαρχίας και διαρκούς επιτροπείας από τους μηχανισμούς του διεθνούς κεφαλαίου (ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΝΑΤΟ κλπ), εφαρμόζεται για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την βαθιά του κρίση πάνω στις πλάτες μας, για να προλάβουν τους αγώνες και την δική μας εξέγερση.

                                                 ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ,
ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗKΟΥΝ

Για να έχουμε δουλειά, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για να έχουμε δημοκρατία  για τους εργαζόμενους, για να μπορούμε να ζούμε μια αξιοβίωτη ζωή, πρέπει να καταργηθούν τα μνημόνια και οι τοκογλυφικές δανειακές συμβάσεις, όχι τα δικαιώματά μας.. Να διαγράψουμε το χρέος όχι τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Χρειάζεται απειθαρχία στις συνθήκες και έξοδο από ευρωζώνη και ΕΕ για να μην είναι οι εργαζόμενοι κάτω από τους διαρκείς εκβιασμούς των τοκογλύφων και τις επιταγές των πολυεθνικών. Για να μπουν οι εργαζόμενοι στο τιμόνι της κοινωνίας

ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Για να δικαιωθούν οι αγώνες τόσων χρόνων πρέπει να αλλάξει ριζικά η πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που την διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια πολιτική «διαπραγμάτευσης», συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ, τους τοκογλύφους και την ολιγαρχία του πλούτου. Δεν βρίσκεται στην πολιτική της εθνικής συναίνεσης που οδηγεί κατευθείαν σε μια πολιτική "σταθερότητα" της υποταγής και της ήττας του λαού.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Από τώρα και μέχρι τον Φλεβάρη να δώσουμε με τους αγώνες μας την μάχη της ανατροπής. Χωρίς αυταπάτες, χωρίς να περιμένουμε τι κάλπες, αν και όταν έρθουν. Δεν φεύγουν αν δεν τους διώξουμε. Μόνο με την νεολαία και τον λαό στο προσκήνιο ο τροχός της ιστορίας μπορεί να γυρίσει. 

Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".