Εθνικιστική τροπολογία-ντροπή

    Το Υπουργείο Παιδείας ετοιμάζεται να καταθέσει τροπολογία στο σχέδιο νόμου για την Έρευνα και την Καινοτομία στην οποία, μεταξύ άλλων, ορίζεται ότι στο ελληνόγλωσσο πρόγραμμα των μειονοτικών σχολείων δεν μπορούν να διδάσκουν μουσουλμάνοι δάσκαλοι…! Επίσης προβλέπεται ότι μετά τη συμπλήρωση 10 ετών σε μειονοτικό σχολείο ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να μετατίθεται υποχρεωτικά.
Οι παραπάνω ρυθμίσεις πέρα από εξόφθαλμα αντισυνταγματικές και παράνομες, καθώς εισάγουν άνιση μεταχείριση των δασκάλων λόγω θρησκεύματος, είναι ρατσιστικές και εθνικιστικές. Επίσης είναι παντελώς αντιπαιδαγωγικές καθώς θεσμοθετούν την διάκριση μέσα στο πλαίσιο του σχολείου (ελληνικά δεν θα διδάσκονται από μουσουλμάνους αλλά μόνο από έλληνες που αντιστοιχεί στο συμπέρασμα ότι και οι μουσουλμάνοι μαθητές του σχολείου δεν έχετε όλα τα δικαιώματα που μπορούν να απολαμβάνουν οι έλληνες).

    Ο Υπουργός Παιδείας Α. Λοβέρδος κατάφερε να επιβιώσει σε όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις γιατί αναλάμβανε πάντοτε το πιο βρώμικο παιχνίδι. Από την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και τις συντάξεις ως υπουργός εργασίας μέχρι την δημόσια διαπόμπευση αθώων ιερόδουλων, τις οποίες χωρίς ντροπή κατηγόρησε ότι μεταδίδουν τον ιό του HIV, προωθώντας το ρατσισμό, το σεξισμό και την ανασφάλεια τώρα ετοιμάζεται να κάνει κάτι ακόμα πιο βρώμικο: Να θεσμοθετήσει το διαχωρισμό ανάμεσα σε μουσουλμάνους και μη εκπαιδευτικούς στοχοποιώντας τους πρώτους. Πίσω από την επίθεση αυτή αναδεικνύονται οι εθνικιστικές – σοβινιστικές προθέσεις της κυβέρνησης καθώς (χωρίς να δηλώνεται ρητά) υπονοείται ότι οι μουσουλμάνοι δάσκαλοι είναι φορείς της τουρκικής προπαγάνδας. Υπήρξαν και άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, όπως αυτή που θέσπισε τον ορισμό από το Υπουργείο παιδείας των ιεροδιδασκάλων που θα διδάσκουν το Ισλάμ στους μουσουλμανόπαιδες. Αυτή είναι η ακροδεξιά απάντηση της κυβέρνησης των Μπαλτάκων στην εκλογική άνοδο στις ευρωεκλογές του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (DEB), που έλαβε τις περισσότερες μουσουλμανικές ψήφους με κύριο αίτημα την ανάδειξη στο ευρωκοινοβούλιο των συνθηκών ανισότητας και των αιτημάτων της μειονότητας. Βέβαια χωρίς το ατόπημα του ΣΥΡΙΖΑ που πρότεινε στο ευρωψηφοδέλτιο του ως εκπρόσωπο της μειονότητας τη Σαμπιχά, η οποία συνδέεται με τους ίδιους εθνικιστικούς κύκλους που βρίσκονται πίσω και από αυτές τις -χρυσαυγίτικης έμπνευσης – ρυθμίσεις, η ψήφος της μειονότητας θα πήγαινε κυρίως στην Αριστερά.

    Καλούμε τους συλλόγους των εκπαιδευτικών να καταδικάσουν την νέα ακροδεξιά – ρατσιστική τροπολογία. Να δημοσιοποιήσουν πλατιά το ζήτημα με ανοιχτή συνέντευξη τύπου και να κάνουν το θέμα ζήτημα της κοινωνίας και όχι ζήτημα παζαριών των διαδρόμων της Βουλής. Να καλεστούν έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις ώστε με μαζικό τρόπο να αποφασίσουν οι εκπαιδευτικοί τις κινητοποιήσεις για την ανατροπή της τροπολογίας.

    Να οργανώσουμε όλοι μαζί οι εργαζόμενοι την απεργία της 27 Νοέμβρη για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση των Μνημονίων, των Μπαλτάκων και της εθνοκαπηλίας.


Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".