Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι βόμβες των ΗΠΑ δεν θα φέρουν την απελευθέρωση στη Συρία

Ο Σύριος επαναστάτης σοσιαλιστής Τζόζεφ Νταχέρ γράφει για την επέμβαση των Δυτικών.

Ένα πανό Σύριων διαδηλωτών στο Αλέπο την περασμένη βδομάδα (26/9/2014) έγραφε: "Ανοησία είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα -Άλμπερτ Αϊνστάιν". Και από κάτω: "Αφγανιστάν 2001, Ιράκ 2003, Συρία 2014".


Το Ισλαμικό Κράτος (το ISIS, που έσπασε από την Αλ Κάιντα το Φλεβάρη του 2014), η Τζαμπάντ αλ Νούσρα (το παρακλάδι της αλ Κάιντα στη Συρία και το Λίβανο) και οι οργανώσεις αυτού του είδους δεν μπορούν να ηττηθούν με τα ίδια εργαλεία που τις έφτιαξαν.

Είναι τα αποτελέσματα της δράσεις των εγκληματικών αυταρχικών καθεστώτων και των ξένων επεμβάσεων.

Αντικειμενικός σκοπός της συμμαχίας των ΗΠΑ δεν είναι να βοηθήσουν τους Σύριους επαναστάτες ή να τους προστατέψουν από το ISIS ή τον Μπασάρ αλ Άσαντ.

Είναι να ξαναεπιβάλλουν τη Δυτική ηγεμονία στην περιοχή.

Η Δύση θέλει μια λύση τύπου Υεμένης -μια συμφωνία μεταξύ του καθεστώτος Άσαντ ή ενός τμήματός του, με την αντιπολίτευση, που έχει δεσμούς με τη Δύση και τα καθεστώτα του Κόλπου.

Οι Δυτικοί ιμπεριαλιστές, και οι εγχώριοι υποστηριχτές τους, χρησιμοποιούν την εξάπλωση των ισλαμικών αντιδραστικών δυνάμεων για να δικαιολογήσουν τη νέα στρατιωτική εισβολή τους.

Αλλά πολλοί κάτοικοι αυτής της χώρας που είναι με την πλευρά της επανάστασης απορρίπτουν αυτούς τους βομβαρδισμούς.

Το ISIS, που έγινε τώρα Ισλαμικό Κράτος, ιδρύθηκε το 2006. Δεν παρουσίαζε κανένα ενδιαφέρον γι' αυτές τις δυνάμεις όσο περιορίζονταν σε κάποιες συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές του Ιράκ και αργότερα της Συρίας. Κάποια ιδιωτικά δίκτυα του Κόλπου μάλιστα το χρηματοδοτούσαν αρχικά.

Το Ισλαμικό Κράτος, και άλλες αδελφές οργανώσεις, παράγουν την απαραίτητη αστάθεια για το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αλλά δεν είναι σε καμιά περίπτωση παράγοντες χειραφέτησης και απελευθέρωσης του λαού της περιοχής -το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. 

Πρέπει να εκφράσουμε την αντίθεσή μας σ' αυτούς τους βομβαρδισμούς. Οι εναέριες επιθέσεις από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους έχουν σκοτώσει πάνω από 32 αμάχους μέχρι στιγμής. Στο μεταξύ, οι δυνάμεις του Άσαντ συνεχίζουν το βάρβαρο πόλεμό τους ενάντια στον πληθυσμό και στους μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στις απελευθερωμένες περιοχές.

Η πολιορκία του Αλέπο σχεδόν ολοκληρώθηκε. Ο Άσαντ έχει προχωρήσει σημαντικά στην (ανατολική) επαρχία της Δαμασκού, Αλ Γκούτα. Οι δυνάμεις του βομβάρδιζαν τη συνοικία αλ Ουάρ στο Χομς καθημερινά τις τελευταίες δυο βδομάδες κάτω από την απόλυτη σιωπή των μέσων ενημέρωσης.

Το καθεστώς Άσαντ μπορεί να ωφεληθεί βραχυπρόθεσμα από τους βομβαρδισμούς που αδυνατίζουν τις στρατιωτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Το καθεστώς επίσης βλέπει μια ευκαιρία να ανακτήσει την "αξιοπιστία" του απέναντι στη Δύση σαν κομμάτι της συμμαχίας του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας.

Οι βομβαρδισμοί μπορεί να αδυνατίζουν το Ισλαμικό Κράτος βραχυπρόθεσμα. Αλλά αυτό ήδη ζωγραφίζει τον εαυτό του σαν το μόνο σοβαρό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, σε αντίθεση με το αντιδραστικό, σεκταριστικό μόρφωμα που είναι στην πραγματικότητα. Οι επιθέσεις των Δυτικών θα φέρουν περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση και νέες στρατολογίες.

Μόνο το μαζικό λαϊκό κίνημα είναι ικανό να αντιμετωπίσει αυτές τις αντιδραστικές και τα αυταρχικά καθεστώτα.

Πρέπει να υποστηρίξουμε και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας με όλες τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις στη Συρία και το Ιράκ, καθώς και στις δυνάμεις της Κουρδικής δημοκρατίας. Σ' αυτούς που αντιστέκονται στους δύο παράγοντες της αντεπανάστασης -το καθεστώς Άσαντ από τη μία και τις τζιχαντιστικές ισλαμικές αντιδραστικές δυνάμεις από την άλλη.

Socialist Worker

http://socialistworker.co.uk/art/39287/US+bombs+wont+bring+liberation+in+Syria 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρξισμός και φεμινισμός σήμερα

Judith Orr, International Socialism, Issue 127


Η διεθνιστική παράδοση στα Βαλκάνια: «Τα λάβαρα ήσαν όλα ερυθρά...»

H Aριστερά χρειάζεται μια διεθνιστική πολιτική για να αντιπαλέψει τον ιμπεριαλισμό. O Λέανδρος Mπόλαρης παρουσιάζει τις ρίζες αυτής της παράδοσης στα Bαλκάνια.

Τα Βαλκάνια έχουν μια αιματοβαμμένη παράδοση ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και εθνικιστικών συγκρούσεων ανάμεσα στις άρχουσες τάξεις. Διαθέτουν, όμως, και μια πλούσια διεθνιστική παράδοση, από τις αρχές κιόλας του 20ου αιώνα. Για να ακριβολογούμε, ο ρίζες της αριστεράς στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια είναι αντιπολεμικές, διεθνιστικές, επαναστατικές. Αυτές οι «ρίζες» απλώθηκαν, επηρέασαν εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες. 

Όταν ξέσπασε για παράδειγμα ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Δεύτερη Διεθνής και τα μεγαλύτερα σοσιαλιστικά κόμματα στον κόσμο, όπως το γερμανικό, πρόδωσαν τις αντιπολεμικές διακηρύξεις τους και τάχτηκαν το καθένα στο πλευρό της δικιάς του άρχουσας τάξης. Υπήρχαν τρία κόμματα που κράτησαν μια ξεκάθαρη αντιπολεμική, διεθνιστική στάση. Το ένα, το γνωστότερο, ήταν οι μπολσεβίκοι του Λένιν στη Ρωσία. 

Τ…

Γιατί το Ισραήλ είναι ρατσιστικό κράτος

Οι υποστηριχτές του Ισραήλ λένε ότι είναι "αντισημιτισμός" να αποκαλείς το Ισραήλ ρατσιστικό. Θέλουν να αποσιωπήσουν τη δίκαιη κατακραυγή του θεσμικού ρατσισμού του ενάντια στους Παλαιστίνιους. Η Σάρα Μπέιτς και ο Τόμας Τένγκελι-Έβανς εξηγούν γιατί το Ισραήλ καταπιέζει τους Παλαιστίνιους - και γιατί ο ρατσισμός είναι σύμφυτος με το κράτος από την ίδρυσή του το 1948.
Τι είναι ο Σιωνισμός;

Ο Σιωνισμός είναι η ιδρυτική ιδεολογία του Ισραήλ. Αναδύθηκε σαν απάντηση στον αντισημιτισμό της Ευρώπης στα τέλη του 19ου αιώνα. 

Στην Τσαρική Ρωσία το καθεστώς χρησιμοποιούσε τους Εβραίους σαν βολικούς αποδιοπομπαίους τράγους. Χιλιάδες Εβραίοι σκοτώθηκαν σε πογκρόμ που υποστηρίζονταν από το κράτος. Οι Σιωνιστές επιχειρηματολογούσαν υπέρ της εγκατάλειψης των χωρών όπου υφίσταντο διώξεις και της εγκαθίδρυσης ενός αποκλειστικά Εβραϊκού κράτους. Αλλά από μόνο του το γεγονός ότι ο Σιωνισμός ήταν απάντηση στην καταπίεση, δεν τον καθιστά κιόλας προοδευτικό.

Η λογική του Σιωνισμού βλέπει τον αντισημιτ…