Οι βόμβες των ΗΠΑ δεν θα φέρουν την απελευθέρωση στη Συρία

Ο Σύριος επαναστάτης σοσιαλιστής Τζόζεφ Νταχέρ γράφει για την επέμβαση των Δυτικών.

Ένα πανό Σύριων διαδηλωτών στο Αλέπο την περασμένη βδομάδα (26/9/2014) έγραφε: "Ανοησία είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα -Άλμπερτ Αϊνστάιν". Και από κάτω: "Αφγανιστάν 2001, Ιράκ 2003, Συρία 2014".


Το Ισλαμικό Κράτος (το ISIS, που έσπασε από την Αλ Κάιντα το Φλεβάρη του 2014), η Τζαμπάντ αλ Νούσρα (το παρακλάδι της αλ Κάιντα στη Συρία και το Λίβανο) και οι οργανώσεις αυτού του είδους δεν μπορούν να ηττηθούν με τα ίδια εργαλεία που τις έφτιαξαν.

Είναι τα αποτελέσματα της δράσεις των εγκληματικών αυταρχικών καθεστώτων και των ξένων επεμβάσεων.

Αντικειμενικός σκοπός της συμμαχίας των ΗΠΑ δεν είναι να βοηθήσουν τους Σύριους επαναστάτες ή να τους προστατέψουν από το ISIS ή τον Μπασάρ αλ Άσαντ.

Είναι να ξαναεπιβάλλουν τη Δυτική ηγεμονία στην περιοχή.

Η Δύση θέλει μια λύση τύπου Υεμένης -μια συμφωνία μεταξύ του καθεστώτος Άσαντ ή ενός τμήματός του, με την αντιπολίτευση, που έχει δεσμούς με τη Δύση και τα καθεστώτα του Κόλπου.

Οι Δυτικοί ιμπεριαλιστές, και οι εγχώριοι υποστηριχτές τους, χρησιμοποιούν την εξάπλωση των ισλαμικών αντιδραστικών δυνάμεων για να δικαιολογήσουν τη νέα στρατιωτική εισβολή τους.

Αλλά πολλοί κάτοικοι αυτής της χώρας που είναι με την πλευρά της επανάστασης απορρίπτουν αυτούς τους βομβαρδισμούς.

Το ISIS, που έγινε τώρα Ισλαμικό Κράτος, ιδρύθηκε το 2006. Δεν παρουσίαζε κανένα ενδιαφέρον γι' αυτές τις δυνάμεις όσο περιορίζονταν σε κάποιες συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές του Ιράκ και αργότερα της Συρίας. Κάποια ιδιωτικά δίκτυα του Κόλπου μάλιστα το χρηματοδοτούσαν αρχικά.

Το Ισλαμικό Κράτος, και άλλες αδελφές οργανώσεις, παράγουν την απαραίτητη αστάθεια για το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αλλά δεν είναι σε καμιά περίπτωση παράγοντες χειραφέτησης και απελευθέρωσης του λαού της περιοχής -το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. 

Πρέπει να εκφράσουμε την αντίθεσή μας σ' αυτούς τους βομβαρδισμούς. Οι εναέριες επιθέσεις από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους έχουν σκοτώσει πάνω από 32 αμάχους μέχρι στιγμής. Στο μεταξύ, οι δυνάμεις του Άσαντ συνεχίζουν το βάρβαρο πόλεμό τους ενάντια στον πληθυσμό και στους μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στις απελευθερωμένες περιοχές.

Η πολιορκία του Αλέπο σχεδόν ολοκληρώθηκε. Ο Άσαντ έχει προχωρήσει σημαντικά στην (ανατολική) επαρχία της Δαμασκού, Αλ Γκούτα. Οι δυνάμεις του βομβάρδιζαν τη συνοικία αλ Ουάρ στο Χομς καθημερινά τις τελευταίες δυο βδομάδες κάτω από την απόλυτη σιωπή των μέσων ενημέρωσης.

Το καθεστώς Άσαντ μπορεί να ωφεληθεί βραχυπρόθεσμα από τους βομβαρδισμούς που αδυνατίζουν τις στρατιωτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Το καθεστώς επίσης βλέπει μια ευκαιρία να ανακτήσει την "αξιοπιστία" του απέναντι στη Δύση σαν κομμάτι της συμμαχίας του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας.

Οι βομβαρδισμοί μπορεί να αδυνατίζουν το Ισλαμικό Κράτος βραχυπρόθεσμα. Αλλά αυτό ήδη ζωγραφίζει τον εαυτό του σαν το μόνο σοβαρό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, σε αντίθεση με το αντιδραστικό, σεκταριστικό μόρφωμα που είναι στην πραγματικότητα. Οι επιθέσεις των Δυτικών θα φέρουν περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση και νέες στρατολογίες.

Μόνο το μαζικό λαϊκό κίνημα είναι ικανό να αντιμετωπίσει αυτές τις αντιδραστικές και τα αυταρχικά καθεστώτα.

Πρέπει να υποστηρίξουμε και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας με όλες τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις στη Συρία και το Ιράκ, καθώς και στις δυνάμεις της Κουρδικής δημοκρατίας. Σ' αυτούς που αντιστέκονται στους δύο παράγοντες της αντεπανάστασης -το καθεστώς Άσαντ από τη μία και τις τζιχαντιστικές ισλαμικές αντιδραστικές δυνάμεις από την άλλη.

Socialist Worker

http://socialistworker.co.uk/art/39287/US+bombs+wont+bring+liberation+in+Syria 



Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".