Ας Ευχαριστήσουμε το Στάλιν


Πιερ Μονάτ (1881-1960). Εκδότης της εφημερίδας Προλεταριακή Επανάσταση που εξέδιδε το γαλλικό σκέλος της Αριστερής Αντιπολίτευσης το Μεσοπόλεμο.

 
   Η διακήρυξη του Στάλιν άφησε άναυδη την εργατική τάξη και άλλους κύκλους. Υπήρξε αναπόφευκτα σημαντική από ιστορικής, ακόμα κι από ανθρώπινης άποψης, όπως επίσης κι από άποψης εσωτερικής του κόμματος και του κινήματος. Τέτοιας μάλιστα σημασίας που θα θυμόμαστε την ημερομηνία.


   Δι' αυτής, η 15η Μάη του 1935 θα μείνει στην ιστορία. 

   Δεν είναι ένα κεφαλαιώδες γεγονός ν' ακούς το μεγάλο ηγέτη της Κομμουνιστικής Διεθνούς να δηλώνει ότι "αντιλαμβάνεται και εγκρίνει την πολιτική της εθνικής άμυνας που εφαρμόζεται από τη Γαλλία για να κρατιούνται οι ένοπλες δυνάμεις της στο επιθυμητό για την ασφάλειά της επίπεδο", μία πολιτική επιβεβλημένη σε μια αντιδραστική κυβέρνηση από το γενικό επιτελείο στρατού;

   Είναι πιθανό να μετρήσουμε την ιστορική σημασία του γεγονότος και ν' απολαύσουμε το θέαμα που προσφέρεται στο παγκόσμιο χωρίς να αισθανόμαστε καμία έκπληξη. Μια σειρά γεγονότα προαναγγέλλαν αυτό που τώρα συμβαίνει, κι όχι τους τελευταίους μήνες, αλλά τα τελευταία χρόνια. Μολαταύτα, έρχεται η μέρα που γίνεται δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να πράττεις μ' ένα συγκεκριμένο τρόπο και να μιλάς μ' έναν άλλο. Που πρέπει να πεις αυτό που κάνεις και να κάνεις αυτό που λες. Αυτό ακριβώς συνέβη με το Στάλιν. Ας τον ευχαριστήσουμε για την ειλικρίνειά του, για τον κυνισμό του.

Πιερ Μονάτ, Η Προλεταριακή Επανάσταση, τ.199, 25 Μάη 1935.

Η συνέχεια στα αγγλικά.

Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".