Ο θάνατος της Τουγκτσέ Αλμπαϊράκ


Ξημερώματα της 15ης Νοέμβρη η Γερμανίδα φοιτήτρια Τουγκτσέ Αλμπαϊράκ χτυπήθηκε και τραυματίστηκε θανάσιμα έξω από τα Μακ Ντόναλντς στο Όφφενμπαχ αμ Μέιν. Η Τουγκτσέ ήταν μουσουλμάνα, γεννημένη από Τουρκογερμανούς γονείς, που ζούσε στο Γκέλχαουζεν και σπούδαζε δασκάλα Γερμανικών και ηθικής στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν.

Ο θύτης αναγνωρίστηκε στο πρόσωπο του Σάνελ Μ. Ο Μ. γεννήθηκε το 1996 στην περιοχή Σανζτάκ της νοτιοδυτικής Σερβίας και ήταν υπηκοότητας Σερβίας και Μαυροβουνίου. Κατά την παραμονή του στη Γερμανία υπήρχε σε βάρος του καταδικαστική απόφαση για βιαιοπραγία.

Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες η επίθεση έλαβε χώρα αφού η Αλμπαϊράκ είχε προσπαθήσει να παρέμβει σε ένα περιστατικό παρενόχλησης δύο ανήλικων κοριτσιών από τρεις άνδρες στις τουαλέτες του εστιατορίου. Ένας από τους τρεις άνδρες αργότερα της επιτέθηκε στο πάρκινγκ του εστιατορίου. Οι κάμερες ασφαλείας κατέγραψαν την επίθεση που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο από την εφημερίδα Bild την 1η Δεκέμβρη.

Η Τουγκτσέ υπέστη από το χτύπημα σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και έπεσε σε κώμα. Οι γιατροί ανακοίνωσαν στις 26 Νοέμβρη ότι ήταν εγκεφαλικά νεκρή. Οι γονείς αποφάσισαν να διακόψουν την τεχνητή υποστήριξη στις 28 Νοέμβρη, ημέρα των 23ων της γενεθλίων.


Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".