Το έγκλημα είναι διαρκές! Όχι στην Ε.Ε. του ρατσισμού και του φασισμού!


Το έγκλημα είναι διαρκές! Ενάμιση μήνα μετά την βύθιση λέμβου στο ακρωτήρι Κόρακα της Λέσβου που στοίχισε τη ζωή σε εννιά πρόσφυγες, είκοσι δύο ζωές ακόμα προστέθηκαν στον τραγικό κατάλογο μετά από το αντίστοιχο συμβάν σήμερα στη Σάμο…


Ξαναρωτάμε: Με το αίμα πόσων ακόμη άλλων νεκρών θα βάψει τα σύνορά της η Ευρωπαϊκή Ένωση; Για πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε μια πολιτική ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων Η.Π.Α. και Ε.Ε. στα ανατολικά σύνορά μας που θα παράγει κύματα προσφύγων και που θα θρέφει τον πόλεμο και τον νεοναζισμό; Για πόσο ακόμα θα αφήσουμε τη Frontex και τους ελληνικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς να υψώνουν τείχη, να σπέρνουν ναρκοπέδια στον Έβρο και να βουλιάζουν βάρκες στις φουρτουνιασμένες θάλασσες του Αιγαίου; Για πόσο ακόμα θα επιφυλάσσει ο «ευρωπαϊκός παράδεισος» στους πρόσφυγες κολαστήρια τύπου Αμυγδαλέζας, εργασιακές συνθήκες Μανωλάδας, πογκρόμ, απελάσεις, εξευτελισμούς;


Αυτοί που αποκαλούν τους μετανάστες «λαθραίους» σήμερα θα πρέπει να σωπαίνουν! Αυτοί που βλέπουν στην Ε.Ε. μια «ένωση των λαών» σήμερα θα πρέπει να το ξανασκεφτούν…  Ας πάψουν οι εκκλήσεις στην «ανθρωπιά» των Βρυξελλών και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας… Οι πνιγμοί δεν είναι ατύχημα… Είναι η άμεση συνέπεια μιας πολιτικής που θέλει ελευθερίες μόνο στην κίνηση των κεφαλαίων και στους όρους της εργασίας αλλά περιορισμούς στα κοινωνικά και τα πολιτικά δικαιώματα, μιας πολιτικής που θέτει τα κέρδη πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Είναι η ίδια η Ε.Ε. και οι πολιτικοί εκφραστές του ευρωμονόδρομου υπεύθυνοι για την τραγωδία αυτή.


Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας μηχανισμός ρατσισμού και πολέμου ενάντια στους φτωχούς, είτε αυτοί βρίσκονται εντός των συνόρων της, είτε εκτός. Η πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πάλη για τη δικαίωση των χιλιάδων νεκρών από τη Λαμπεντούζα ως το Αιγαίο. Είναι πάλη για να μην ξαναέχουμε εγκλήματα όπως το σημερινό.
 
Παλεύουμε για να καταργηθεί η Frontex και η συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ, για να κλείσουν τα άθλια κέντρα κράτησης και να διαμορφωθούν ανοιχτοί χώροι φιλοξενίας με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους μετανάστες, για να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα σε όλους και πολιτικό άσυλο σε όσους το ζητούν, για να έχουν οι μετανάστες ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες εργαζόμενους


ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Σχόλια

Οι Μειονότητες στην Ελλάδα

Το τέλος των Βαλκανικών πολέμων, η συμφωνία του Νεϊγύ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, διαμόρφωσαν την Ελλάδα σε ένα πολυεθνικό κράτος. Όχι μόνο μέσα από την προσάρτηση εδαφών αλλά και εθνοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στο τμήμα της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Αυτή είναι η αρχή του πώς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορες καταπιεσμένες εθνικές μειονότητες, οι Τούρκοι και οι Πομάκοι της Θράκης, οι Μακεδόνες, κ.ά.

Γυναίκες ενάντια στον καπιταλισμό

100 χρόνια από τη θρυλική απεργία που διεκδικούσε “ψωμί και τριαντάφυλλα”, η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών είναι πιο στενά δεμένη παρά ποτέ με την πάλη των εργατών ενάντια στον καπιταλισμό, υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.

100 χρόνια από τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ βοήθησε το ξέσπασμα της Γερμανικής Επανάστασης. Εκατομμύρια φαντάροι, εργάτες, εργάτριες έθεταν στον εαυτό τους το απλό ερώτημα: αφού οι «Ρώσοι» είναι διατεθειμένοι να κάνουν τόσες θυσίες για την ειρήνη, τότε γιατί να συνεχιστεί ο πόλεμος; Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους;

170 χρόνια Κομμουνιστικό Μανιφέστο

Ο Μαρξ κι ο Ένγκελς έγραψαν το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος για λογαριασμό της επαναστατικής οργάνωσης που ήταν μέλη. Στο δεύτερο συνέδριό της που έγινε τον Νοέμβρη του 1847 η Ένωση των Δικαίων μετονομάστηκε σε Ένωση των Κομμουνιστών και τους εξουσιοδότησε να εκθέσουν δημόσια σε ένα σύντομο κείμενο τις βασικές αρχές της αλλά και το άμεσο πρόγραμμα δράσης της. Το Μανιφέστο ήταν δηλαδή μια παρέμβαση στις εξελίξεις, όχι ένα κείμενο που προοριζόταν για τους μακρινούς απογόνους στο μέλλον. Κι οι εξελίξεις «μύριζαν μπαρούτι», ήδη πριν τα τέλη του 1847, η Ευρώπη ολόκληρη έμοιαζε με ηφαίστειο που ετοιμαζόταν να εκραγεί. Το Μανιφέστο «βγήκε» από το τυπογραφείο στις 21 Φλεβάρη.

Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος

Ο κύριος μηχανισμός που υιοθετήθηκε από τον καπιταλισμό στο τέλος του περασμένου αιώνα ήταν η επέκταση πέρα από τα αρχικά κέντρα του συστήματος στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία που έγινε γνωστή με τον όρο "ιμπεριαλισμός".